Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową? W podręczniku Hilgarda "Wstęp do psychologii" stoi jak byk, że to
stąd, (...)

Trzeba to sprawdzic na wakacjach.
---V.

jak uslyszalem ze to psychologiczne, to jak byl nad horyzontem "wzielem go
miedzy palce" i podnioslem reke do gory. srednica zdawala mi sie jak wtedy
gdy jest na gorze naprawde.

Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową? W podręczniku Hilgarda "Wstęp do psychologii" stoi jak byk, że to

Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową? W podręczniku Hilgarda "Wstęp do psychologii" stoi jak byk, że to
stąd, że kiedy patrzymy do góry, przedmioty wydają nam się mniejsze, ale mój
przyjaciel upiera się, że to kwestia fizyki, najprawdopodobniej załamania
światła w atmosferze (chociaż sam nie wie). Czy jednak wtedy Księżyc nie
powinien się wydawać właśnie mniejszy nad horyzontem? Fizycy, proszę,
wypowiedzcie się!
Z góry dziękuję i pozdrawiam.
Joanelle

Na pewno Twój kolega fizyk ma rację. To kwestia fizyki Księżyc nad głową wydaje
się mniejszy i jest to, sądzę kwestia załamania światła w atmosferze o
SFERYCZNYM kształcie.

Owszem, efekt jest.
Ale nie jest mierzalny palcem (lub nawet cyrklem w dłoni). Księżyć ma
pół stopnia średnicy.

Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową? W podręczniku Hilgarda "Wstęp do psychologii" stoi jak byk, że to
stąd, że kiedy patrzymy do góry, przedmioty wydają nam się mniejsze, ale
mój
przyjaciel upiera się, że to kwestia fizyki, najprawdopodobniej załamania
światła w atmosferze (chociaż sam nie wie). Czy jednak wtedy Księżyc nie
powinien się wydawać właśnie mniejszy nad horyzontem? Fizycy, proszę,
wypowiedzcie się!
Z góry dziękuję i pozdrawiam.
Joanelle

PaXeL

w/g mnie jest na odwrot. Odleglosc miedzy obserwatorem a Ksiezycem, od
momentu wschodu do gorowania maleje wiec tarcza bedzie zajmowac wieksza
szerokosc katowa przy gorowaniu.

Szczerze ubawiony,
mjk

| w/g mnie jest na odwrot. Odleglosc miedzy obserwatorem a Ksiezycem, od
| momentu wschodu do gorowania maleje wiec tarcza bedzie zajmowac wieksza
| szerokosc katowa przy gorowaniu.

Jakby ktoś chciał liczył o ile się to zmienia,
to niech nie zapomni uwzględnić wzrostu obserwatora.

PaXeL

Wbrew Twoim obawom odleglosc zmniejsza sie o nieco ponad 1%.

mjk

Gdy jest na górze, nie jest porównywany z otoczeniem,

A chmury?

Pozdrawiam
Konrad

w/g mnie jest na odwrot. Odleglosc miedzy obserwatorem a Ksiezycem, od
momentu wschodu do gorowania maleje wiec tarcza bedzie zajmowac wieksza
szerokosc katowa przy gorowaniu.

PK.

Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową? W podręczniku Hilgarda "Wstęp do psychologii" stoi jak byk, że to
stąd, że kiedy patrzymy do góry, przedmioty wydają nam się mniejsze,

ale mój
przyjaciel upiera się, że to kwestia fizyki

... i ma rację. To nie czary tylko zwykła fizyka.

Co do mnie. Studiowałem fizykę kilka lat i zrezygnowałem. Dlaczego? IMHO
beznadziejnym jest rozwiązywanie samych zadań i to jeszcze z zaniedbywaniem
wielu istotnych rzeczy. Dlatego też fizycy, którzy na pewno tu są, nie
potrafią wyjaśnić jednego z podstawowych zjawisk, które widujemy na codzień.
Znacznie łatwiej byłoby im rozwiązać w pamięci jakieś równanie różniczkowe.
Ale czy wtedy są fizykami czy matematykami, a tak właśnie wygląda nauczanie
w naszym kraju fizyki...

Pozdrawiam
Konrad

Chodzi o to, dlaczego Księżyc nad horyzontem wydaje się większy niż nad
głową?

Rzeczywista wielkość obiektów oceniana jest na podstawie ich rozmiarów
kątowych i wiedzy o odległości, w jakich się znajdują. A skoro wydaje
nam się, że sfera nad głową jest bliżej niż na horyzoncie, a średnica
kątowa Księżyca jest zawsze taka sama, więc na horyzoncie
Księżyc wydaje się większy.

Można o tym przeczytać na przykład tu:
http://www.griffithobs.org/IPSMoonIllus.html

Piotr

Jednak wypowiedzi fizyków w
stylu: "to psychologia" brzmią mi identycznie jak: "O! To czary!".

Dlatego też fizycy, którzy na pewno tu są, nie
potrafią wyjaśnić jednego z podstawowych zjawisk, które widujemy na codzień.

Znacznie łatwiej byłoby im rozwiązać w pamięci jakieś równanie różniczkowe.

mjk

| w/g mnie jest na odwrot. Odleglosc miedzy obserwatorem a Ksiezycem, od
| momentu wschodu do gorowania maleje wiec tarcza bedzie zajmowac wieksza
| szerokosc katowa przy gorowaniu.

Nie chcę jak koledzy wywnętrzać się matematycznie. Pogadajmy o zwykłej
chłopskiej logice.
Skoro jak sugerujesz odległość od wschodu do górowania się zmniejsza
oznacza
to, że księżyc na horyzoncie "jest nam dalszy", czyli powinien być
widziany
jako mniejszy, a jest odwrotnie.

PaXeL

Można o tym przeczytać na przykład tu:
http://www.griffithobs.org/IPSMoonIllus.html